Katedra św. Maurycego w Magdeburgu ( 955-968, 1209-1363, 1520)

W 955 roku Otton Wielki po zwycięstwie nad Madziarami rozpoczął wznoszenie katedry w Magdeburgu, która miała stać się kościołem metropolitalnym nowego biskupstwa. Naśladowano tu jeszcze tradycje karolińską – Otton kazał sprowadzić kolumny z marmuru i granitu z Włoch.

Wiek X i XI to okres wielkiej rywalizacji między katedrami niemieckimi Moguncja, Trewir, Magdeburg z tymi ośrodkami wiąże się tradycja koronowania króla, przewodniczenie w synodach, wpływy polityczne. W czasach ottońskich prymat i wikariat nadawany był przez papieża. Godność wikariusza Rzymu  otrzymała katedra w Trewirze w 999r.

937r – Otton I funduje opactwo benedyktyńskie (na terenie obecnej katedry)

955r – otrzymuje godność katedry

968r – nadanie arcybiskupstwa dla Magdeburga – pochówek Ottona I w katedrze w Magdeburgu Obecność relikwii dała Magdeburgowi przewagę nad innymi biskupstwami  min. Relikwie św. Maurycego, dodatkowo Otton I zwoził z Rzymu przeróżne relikwie. Po dalszej przebudowie powstała katedra gotycka I poł. XIII w wprowadzono spolia i inne celowe elementy architektoniczne z innych budowli. Tradycja spoliów sięga antycznego Rzymu (w łuku triumfalnym Konstantyna Wielkiego wykorzystano obiekty z II w z czasów cesarzy złotego wieku). Spolia w katedrze w Magdeburgu wprowadzono z budowli ottońskich – kolumny (gdzie uprzednio w kapitelach były przechowywane relikwie)  umieszczono w absydzie głównej, pomiędzy  w wnękach (płycinach) umieszczono relikwie.

Grób Ottona I
Spolia i płyciny z relikwiami
Rzeźby przedstawiające Edytę i Ottona
Panny głupie
Panny mądre

Figury powstały około 1250 i dziś znajdują się w przedsionku północnego wejścia do transeptu, jednak pierwotnie stały w innym miejscu katedry.

Św. Maurycy
Krużganki w przykatedralnym monasterium kanonickim