Katerdra w Wormacj (1125-1130) Św. Piotra

Katedra wormacka jest trójnawową,  dwuchórową bazyliką z transeptem od strony wschodniej, oraz kilkoma kaplicami przy nawach bocznych, oraz przy wschodnim chórze. Korpus nawowy posiada system wiązany, w którym ośmiu przęsłom w nawach bocznych odpowiadają cztery przęsła w nawie głównej. Ramiona transeptu i oba chóry mają po jednym przęśle, przy czym obydwa chóry zamknięte są wielobocznymi absydami (absyda chóru wschodniego jest wpisana w prostokąt, na zewnątrz zarys absydy nie jest widoczny).

Na skrzyżowaniu naw oraz ponad przęsłem zachodniego chóru wznoszą się kopuły o oktogonalnych bębnach, które na zewnątrz w formie przypominają wieże. Ponadto oba chóry flankują pary wież na planie okrągłym o stożkowych hełmach.

Wnętrze nakryte jest sklepieniem krzyżowym wspartym na masywnych półokrągłych półfilarach przylegających do kwadratowych filarów międzynawowych. Powyżej arkad międzynawowych wznoszą się ściany nawy głównej z płytkimi wnękami, które zgodnie z porządkiem systemu wiązanego mieszczą pary ślepych arkad i okien. Ponad parami okien umiejscowionymi w najwyższej partii ścian, znajdują się jeszcze niewielkie okulusy (Oculus, okrągłe okno, zazwyczaj przeszklone, bez ozdobnego obramienia, umieszczone w szczycie kopuły lub na ścianie i przepuszczające do wnętrza światło i powietrze).

Od strony zewnętrznej katedra prezentuje typ architektury romańskiej jaki wykształcił się w dobie dynastii salickiej a osiągnął swoje apogeum w okresie panowania Hohenstaufów. Od strony plastycznej, zaakcentowane zostały obydwa chóry wraz z absydami i wieżami. Okna zamknięte półkoliście, niewielkie rozety (na elewacji wschodniej) mają profilowane obramienie. Podobnie zdobione są nisze oraz ślepe arkady.

Elewacja wschodnia, powyżej ukrytej wewnątrz absydy, na wysokości trzeciej kondygnacji ma trzy duże okna półkoliście zamknięte. Powyżej znajduje się galeria arkadowa. Fryz arkadkowy wieńczy poszczególne kondygnacje elewacji chórów i wież zaznaczone za pomocą gzymsów, oraz szczyty wieńczące ściany.

Galerie arkadowe rozmieszczone są w najwyższej partii ścian absydy chóru zachodniego oraz wież powyżej obydwóch chórów. W przypadku chóru zachodniego galerie arkadowe znajdują się na tej samej wysokości co w przypadku wież bocznych, co nadaje silny akcent plastyczny tej części kościoła. Okna wież bocznych rozmieszczone są przede wszystkim w górnych kondygnacjach, niektóre z nich mają kształt tryforiów.

Architektura elewacji zewnętrznych korpusu nawowego jest skromna. Ściany nawy głównej są jedynie artykułowane lizenami, wieńczy je fryz arkadkowy. Okna korpusu nawowego o ościeżach profilowanych zachowały swój późnoromański kształt.

wnętrze katedry widok w kierunku zachodnim
zachodni chór
nawa główna
posąg Biskupa
widok na prezbiterium